Vrijdag 20 november trad Tornado 1 aan tegen het jeugdteam van De Toren (7j). In IKC De Kubus werden rond 10 over half 8 de eerste zetten op de zes borden gedaan.
In de sterkst mogelijke opstelling moest er normaal gesproken een ruime overwinning inzitten tegen de jeugd uit Arnhem. En toen teamcaptain Stan Jacobs om half 9 al het eerste punt binnensleepte leek dat een voorbode van iets moois. Christian Brans begon weifelend aan de opening en na wat onnauwkeurigheden zette Stan de aanval in. Een foutieve keuze van de jonge speler aan bord 6 zorgde voor een snelle voorsprong (1-0).
Ook John Alblas was relatief vroeg klaar. Hoewel hij het zeker niet makkelijk had, wist hij met een mooie dubbele aanval zijn aanvankelijke kwaliteit achterstand om te buigen in een gewonnen stelling (2-0). Niet veel later mocht ook Rijk-Pieter Hofstede het punt bijschrijven. Hoewel Imre Woest in tegenstelling tot haar naam een gedegen stelling op het bord zette, wist Rijk-Pieter enkele kleine onnauwkeurigheidjes op doeltreffende wijze af te straffen. Langzaam maar zeker werd een matweb geweven rond de witte koning en uiteindelijk gaf Imre haar verzet op rond kwart voor tien. 3-0 dus voor onze mannen.
Op de andere drie borden was het echter nog lang niet duidelijk. Jan de Haas stond weliswaar een pionnetje voor, maar de stelling was nog complex. Ton Wouters keek aan tegen een aantal oprukkende pionnen van tegenstander Mark Bakker. Hoewel beide spelers nog twee torens, een paard en zeven pionnen op het bord hadden, lag het initiatief toch voornamelijk bij de Arnhemse witspeler. Frans van Wezel had weliswaar twee sterke lopers gericht op de koningsstelling van tegenstander Thijmen Terpstra, hij had, om een matdreinging af te wenden, wel een kwaliteit moeten geven. Het werd dus nog even billenknijpen.
Nadat Ton een pionnetje had veroverd met zijn paard bood hij tactisch remise aan, wat direct werd geaccepteerd. De overwinning was daarmee een feit. Of er meer had ingezeten zullen we dus nooit weten. Maar feit is dat dit type toreneindspelen vaak op remise uitdraaien.
Helaas was ondertussen Jan de Haas ergens het verkeerde pad op gegaan. In plaats van te kiezen voor een afruil van materiaal waarmee hij waarschijnlijk zijn voorsprong had kunnen behouden, koos Jan voor een iets riskantere voortzetting. Yaron Huberts doorzag echter alle complicaties en manoeuvreerde zijn lopers langzaam maar zeker naar betere velden. Jan moest eerst zijn pionnetje teruggeven en zag Yaron steeds meer in de aanval komen. Een vervelende vrijpion op de a-lijn en een prachtige loper op de lange diagonaal gaven Jan nog meer kopzorgen. Hij probeerde nog een matje te fabriceren, maar ook daar trapte zijn Arnhemse opponent niet in. Uiteindelijk kwamen de zwarte toren en dame onstuitbaar op de losgeslagen witte koning van Jan af. Een onafwendbare nederlaag werd een feit (3,5 – 1,5).
Frans van Wezel knokte zich prachtig terug in de partij. Hoewel, echt uit de wedstrijd was hij nooit. De witte dame van Thijmen kwam wat onhandig op h3 en toen Frans een zwarte pion op f2 kreeg en vervolgens zijn paard op h2 was het pleit beslecht. Enige spelbreker kon nog de tijd zijn, want zowel Frans als zijn tegenstander waren in tijdnood beland. Frans koos met twee dames voor een totale afruil van stukken, zodat in ieder geval de remise veilig was. Maar na die grote afruil hield hij zelf nog twee stukken en een aantal pionnen over. Thijmen gaf toen zijn verzet op. Daarmee kwam de eindstand op 4,5 – 1,5. Exact dezelfde uitslag als de eerste wedstrijd tegen BSV 3.
Dankzij deze twee overwinningen is ons vlaggenschip zelfs de trotse lijstaanvoerder geworden in de derde klasse D. Met een half bordpunt meer dan Wageningen 5 mogen we in december de strijd aan gaan binden met ASV 9. Die ploeg is ook nog ongeslagen. We zullen zien wat dat gaat worden.