Afgelopen dinsdag, 21 januari, mocht het Drie-Provinciënteam voor de derde keer aantreden. In en tegen Bergen (L) werd gestreden voor de Maas en Waalse eer (en de gezelligheid natuurlijk). Het werd een spannende wedstrijd.
Na een kleine twee uur spelen viel de eerste beslissing. Op bord 4 kwam Geert van Tongeren slecht uit de opening. Zijn zwarte koningsvleugel lag helemaal open en werd onder vuur genomen met dame, loper, toren en paard. Tegenstander Jaap Wouters greep telkens elk kansje om het Geert nog lastiger te maken. Uiteindelijk staakte Geert rond 22.15 uur zijn verzet (0-1). Om 22.40 legt aan bord 2 ook John zijn koning om. Hij speelde met zwart net iets té avontuurlijk. Na de lange rokade van John wist zijn tegenstander,Jos Rongen, de b-lijn te openen en kwam met zijn zware stukken binnen vallen. John bood nog dapper weerstand maar moest uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen in zijn Bergense opponent. Een 0-2 achterstand dus voor het team.
Op de andere borden was op dat moment nog niet echt duidelijk welke kant het kwartje op zou vallen. Aan bord 1 stond Rijk-Pieter wel een pionnetje voor, maar de stelling leek in evenwicht. Stan Jacobs stond iets beter op bord 3, maar wel met een pion achter. Zijn aanval met lopers en dame leek echter sterk. Ook Pieter van Dijk beukte met zijn torens en dame op de open koningsstelling van Mares van Riswijk aan bord 5, maar verloor in die strijd wel een paard. De vraag was dus of de drie Drutense witspelers de eer zouden weten te redden deze avond?
Om even over 11 vergreep Werner Kolorz, de tegenstander van Stan, zich; in plaats van een afruil van stukken en pionnen plaatste hij zijn paard in een penning. Stan sloeg onmiddellijk toe en Werner zag er geen heil meer in verder spelen (1-2). Rijk-Pieter wist Jack Stevens even later ook tot overgave te dwingen. RP’s e-pion was niet meer te stoppen en de resterende tijd, voor Jack, was dermate beperkt dat verder spelen zinloos was. We stonden dus weer gelijk en alles hing nu af van Pieter’s partij.
En die was berespannend. Het ging heen en weer. Pieter stond enkele malen gewonnen, maar miste de winnende voortzetting. Toen hij even later zijn toren verloor leek ook de partij gedaan. Maar Pieter wist zijn vrijpion toch te laten promoveren, waarvoor Mares zijn toren terug moest geven. In een eindspel van twee pionnen tegen paard en pion leek Pieter opnieuw het onderspit te delven, maar zijn Bergense tegenstander koos enkele malen de verkeerde zet waardoor opnieuw een witte pion ging promoveren. Omdat Pieter nog maar 20 seconden op zijn klok had, bood hij remise aan, hetgeen gretig door Mares werd geaccepteerd. Een gelijkspel (2 1/2 – 2 1/2) werd dus het eindresultaat. Ik denk uiteindelijk een terechte uitslag die beide teams beloond voor hun spel.
Tevreden kon de Drutense delegatie de (lange) terugreis aanvaarden. Op vrijdag 21 februari staat de volgende thuiswedstrijd op het programma, tegen Langenboom!
Namens het 3PC-team
Stan Jacobs