Afgelopen zondag liep ik rond half 6 langs de flat van Hermie in Tiel. Mijn vriendin vroeg toen: “hoe is het eigenlijk met Hermie”. Daarop vertelde ik haar dat het al een hele tijd niet goed ging met Hermie. En toen we zagen dat het donker was in zijn flat opperde zij dat hij misschien weer in het ziekenhuis zou liggen omdat hij op de wachtlijst stond voor een openhartoperatie. Dat was namelijk het laatste wat wij van Hermie hadden gehoord. “Ik zal hem straks even appen”, zei ik tegen mijn vriendin.
Ruim een uur later werd ik gebeld door zijn broer Joop, met de mededeling dat Hermie afgelopen zaterdag in zijn flat in Tiel is overleden.

 

 

“Komt goed Geert” was de tekst van zijn laatste appje aan mij over die komende openhartoperatie. Het is dus niet goed gekomen want de operatie heeft hij niet eens gehaald. Maar je zou ook kunnen denken “dat heeft hij gelukkig niet meer mee hoeven te maken” want het was de laatste jaren wel heel veel kommer en kwel. Hermie leed aan ondraaglijke pijnen waar geen pijnstillers tegen hielpen. Daarnaast had hij steeds meer last van allerlei andere kwalen. En er kwam steeds weer iets bij. Die laatste jaren waren dan ook een behoorlijke lijdensweg waar nu gelukkig een eind aan is gekomen.
Ik leerde Hermie zo’n 25 jaar geleden kennen als een bijzondere, intelligente en aardige man met een goed gevoel voor (zwarte) humor. Hij had net een behandeling achter de rug in een ontwenningskliniek en een baan gekregen bij Van Bon Coldstores in Beneden Leeuwen. Omdat Hermie slecht nee kon zeggen en altijd voor een ander klaar stond is daar dan ook veelvuldig misbruik van gemaakt door zijn toenmalige werkgever.
Hij werkte zich het apezuur en dat is dan ook de oorzaak geweest van zijn latere rugklachten.
Hermie is vele jaren lid geweest van Tornado en ook van de thuisschakers van Tornado. Hij was wars van, kapsones, uiterlijk vertoon, hypocrisie en je beter voor doen dan je bent. Dat hij ook wel hield van een beetje provoceren merkte Huub Kurstjes toen hij eens bij Hermie op bezoek kwam in de voormalige kantine van Van Bon, de toenmalige woonruimte van Hermie. Toen Huub daar een computer zag staan en zei: “ha je hebt ook een computer”, antwoorde Hermie: “Ja maar het enige wat ik daar mee doe is porno kijken”.
Typerend Hermie, want ik weet dat hij daar toch echt veel meer mee deed. Hermie had een brede belangstelling, volgde de actualiteit op de voet en keek ook veel naar politieke debatten. Maar hij was ook een echte Bourgondiër, hield van lekker eten en (net iets te veel) van een goed glas wijn. Hij was geen zondagskind en heeft veel tegenslag en pech gehad in zijn leven.
Ik koester echter de vele mooie momenten die ik met Hermie heb mogen beleven. Hierbij denk ik aan de demonstratie in Amsterdam tegen de toen dreigende oorlog tegen Irak. Die er even later ook echt kwam. Ook bewaar ik mooie momenten aan onze reis naar Tsjechië waar we o.a. een bezoek hebben gebracht aan Theresienstadt. Hermie was daarvan diep onder de indruk.
Hij was dan ook een mooi en betrokken geëngageerd mens met vele goede eigenschappen en een hart van goud. Het is dan ook mijn volle overtuiging dat hij nu ergens goed terecht is gekomen en in een “volgend leven” meer geluk zal krijgen dan in het vorige.

“Komt goed Hermie”