Dames en heren, we zijn weer terug van weggeweest. Jullie dachten dat het afgelopen was he? Na die historische wedstrijd van twee jaar geleden in Wageningen. Die strijd waarover destijds teamcaptain Thijs Banken een lyrisch verslag had geschreven over het halve punt dat Marc Fluit als een leeuw binnen had gesleept in een vrijwel kansloze positie en zodoende Tornado aan de overwinning had geholpen. Een legendarische foto van een legendarische dag met Harry Bergsma als boegbeeld van de geuzenfloot van Thijs Banken, werd deze overwinning tot diep in de nacht gevierd.

We schrijven 12 oktober 2017, van het historische team van 2 jaar terug zijn de geuzen Marc Fluit en ondergetekende overgebleven. We hebben levende legende van het Tornado universum Dart Father Jurjo Hagen ervoor teruggekregen. Daarnaast hebben we een onbekende, die spoedig bekend zal worden in de gelederen: Stan Lucas Arts! Dit is onze regisseur, hij speelt het schaakspel scene voor scene. Eerst de opening, dan het middenspel en daarna het eindspel. Precies volgens het script.

Op de parkeerplaats bij onze thuisbasis “de Kubus”, ben ik samen met Stan vertrokken en zijn we naar Jurjo in Leeuwen gereden. Hem daar opgepikt, over de Willem Alexanderbrug, vervolgens de Rijnbrug over alvorens we bij Wageningen (met de wagen!) zijn gearriveerd.

Ik vroeg me af of Marc er al zou zijn, want hij zou met eigen vervoer komen. Bij binnenkomst werden we verrast want onze Marc zat nieuwe moves te leren. Een schaakleraar van Wageningen zat talentvolle jeugd te onderwijzen in het Koninklijke spel en Marc plukte daar leergierig dat hij is, alle vruchten van. Omdat we toch zo vroeg waren, besloten we te zitten op de comfortabele banken die Wageningen had. We werden zeer vriendelijk verwelkomd door de teamcaptain van Wageningen 7 en kregen koffie en thee. Een van de tegenspelers van onze tegenstander zei pas maar op, zij doet aan Judo. Waarop Marc gretig antwoordde, daar wil ik wel tegen judoën. Nee bang is onze Marc niet, Marc is onze Leeuw, hij is een baas!

Eenmaal iedereen achter de borden zijn plek had gevonden en nog in de opening zat, viel er al snel het woord “mat” door de zaal. De-ja-vu! Het was Marc!! Wedstrijdpunt voor Tornado!! Ippon dus. Hoe hij het heeft gedaan, dat zullen we waarschijnlijk nooit te weten komen, maar om binnen 8 zetten mat te geven, petje af Marc!

We waren zoals verteld de Willem Alexanderbrug gepasseerd en ook de Rijnbrug hadden we overgestoken, maar tegenstander Bruggeman van Wageningen was een brug te ver voor Dart Father Jurjo Hagen (met de zwarte stukken). In elk geval speelt Jurjo de volgende wedstrijd met de witte stukken, dus dat wordt weer vuurwerk!!

Ondertussen was ik helemaal de weg kwijt. Na de opening helemaal om zeep te hebben geholpen besloot ik te beginnen aan mijn flesje bronwater Icelandic uit…….  verrassing verrassing….  Ijsland! Dit zou het tij moeten keren, ik raakte echter van de regen in de drup. Het leek wel of ik bevroren was. Mijn stukken stonden dra-ma-tisch. Hierop besloot ik om een Bitter Lemon te nemen. Dit moest mijn stukken ‘losbruisen’. Mijn tegenstander besloot de bevroren situatie te consolideren, maar dat werkte niet. Bitter Lemon is als een vulkaan. Dat moet je niet proberen tegen te houden, want dan brand je je eraan. Mijn tegenstander stond beter, maar heeft uiteindelijk het punt cadeau gegeven.  

De laatste partij van de avond was die van  Stan Arts. In deze partij heeft hij wederom laten zien als een regisseur de partij te regisseren. Tijdens de tweede partij van de interne competitie heb ik ervaren hoe het is om door het technische vernuft van Stan helemaal weggespeeld te worden. Deze avond was niet anders. Heel solide, heel rustig, zet voor zet wordt de tegenstander vakkundig in een vangnet gespeeld. Daarna is het een heel simpele mat in 2 of een mat in 3 volgens het boekje. Zo doet Stan dat! Hij is de technicus van Tornado 3 waar wij veel op gaan bouwen dit seizoen.  

Kadir

teamcaptain Tornado 3