Dinsdagavond 14 december speelde ons eerste team in Nijmegen tegen SMB 2. Op papier een sterke tegenstander, dus een pittige wedstrijd lag in het verschiet. Wel leuk om o.a. oud-Tornadospeler Peter van de Berg weer eens te treffen. Hij mocht op bord 3 het gevecht aan met Jan de Haas. Als vervanger voor Dick Jansen was Thijs Banken meegereisd. Aan bord 8 kruisde hij de degens met Allerd Peeters, een behoorlijk veel sterkere speler. En het leek een moeilijke avond te worden voor Thijs, want hij gaf vrij vroeg in de partij pardoes een toren weg… Teamleider Stan had de nul al ingecalculeerd.

Aan bord 1 speelde Rijk-Pieter Hofstede een gedegen partij tegen de Nijmeegse teamcaptain Jacques Ottenheim. RP was de eerste die, rond 22 uur een beslissing forceerde. De winst van een tweede pion was Jacques te veel (0-1). Even later verraste Thijs de hele zaal, door de witte dame te veroveren en een ondekbaar matnet om de witte koning te weven (0-2). Het leek zowaar een mooie avond te gaan worden. Rond 22.40 volgende nette remises van John de Haas (bord 3 tegen Peter van de Berg) en John Alblas (bord 4, Huub Janssen).

Toen ook Ton Wouters, jarig deze dag, een half puntje kwam melden leek er een daverende verrassing in de lucht te hangen. Want met een 3,5 – 1,5 voorsprong met nog drie partijen te spelen moest een gelijkspel er in zitten. Te meer daar met name Stan (bord 5) en Frans (bord 6) tegen respectievelijk Thomas Manschot en Jan Kasteel, beide minimaal remise stonden. Michiel van Deursen had het daarentegen zwaar tegen het loperpaar van Valentijn Pfijfer aan bord 7. Zijn paarden leken niet opgewassen tegen de loperkracht. Maar een half puntje moest kunnen. Zowel Frans als Stan boden remise aan, maar de tegenstanders wilden, gezien de stand, nog knokken voor meer.

En het werd een van die avonden…. In het laatste kwartier (of zelfs nog minder) gaven zowel Frans als Stan op onverklaarbare wijze hun halfje prijs. Stan wist een pionneneindspel (met pion meer) van loper tegen paard niet veilig door te spelen. In wat leek op blinde paniek gaf hij de ene na de andere pion weg en uiteindelijk pakte Thomas dus de overwinning. En bij Frans gebeurd vrijwel het zelfde; terwijl er feitelijk weinig muziek in de stelling zat, vergat Frans ergens zijn stuk op tijd te verplaatsen en gaf het zo weg. Daarmee was het dus 3,5-3,5 en moest Michiel het onmogelijke presteren. En dat lukte hem dus niet… In plaats van een prachtig slot werd het een nachtmerrie voor de heren van Tornado. De 4,5 – 3,5 voelde aan als een enorme nederlaag, terwijl het op zich natuurlijk best een goed resultaat is tegen dit team. Maar als je zo dicht bent bij een stunt, doet het pijn.
Toch geeft het spel hoop voor de komende wedstrijden. We zullen zien wat het in januari gaat worden, thuis tegen UVS 4!