Tornado is afgelopen zaterdag kampioen geworden in de KNSB-competitie.
Deze wedstrijd (de vijfde ronde) was wegens weersomstandigheden uitgesteld.
We begaven ons naar Rosmalen om tegen De Kentering 2 het kampioenschap binnen te halen. Het zou geen makkelijke wedstrijd worden maar we waren tot op het bot gemotiveerd. Marinus ging mee om ons geestelijk te ondersteunen!! Had echter wel een spandoek vergeten mee te nemen
ALLE spelers van het team, gefeliciteerd met het kampioenschap. Vorig jaar derde en nu eerste!!
Rijk-Pieter, bord 1
Als plaatsvervangend teamcaptain voelde ik vooraf de nodige gezonde spanning — precies de spanning die hoort bij een kampioenswedstrijd. Die werd deze keer nog wat extra gevoed door het gemis van een aantal sterkhouders. Een bridgewedstrijd, een feest, tentamens en een scriptie zorgden ervoor dat onze basisopstelling flink door elkaar werd geschud. Daarom is er uiteindelijk voor gekozen om Marinus, die de afgelopen jaren alle partijen speelde, te vervangen door een speler met een hogere rating. Desondanks zag onze opstelling er met vier basisspelers en vier invallers nog steeds behoorlijk sterk uit.
In mijn partij kreeg ik opnieuw een Siciliaanse verdediging tegenover me. Dit keer koos ik er bewust voor om geen gambiet te spelen, maar de partij rustiger op te bouwen met 3. c3 en mijn stukken zorgvuldig naar goede velden te ontwikkelen. Dat gaf me grip op het centrum en controle over het verdere verloop van de partij.
Vanaf zet 15 kwam de eerste serieuze aanvallende mogelijkheid op het bord. Die leverde nog niet direct het gewenste resultaat op, maar ik hield wel het initiatief en had het gevoel de stelling goed onder controle te hebben. In het verdere middenspel werd steeds duidelijker dat mijn stukken actiever stonden en dat er kansen lagen op de koningsvleugel. Toen ik vervolgens besloot mijn spel volledig daarop te richten en daar vol druk te zetten, kreeg ik sterk het gevoel dat de stelling van mijn tegenstander begon te kraken.
Thijmen, bord 2
Ondanks dat ik als zwart speelde had ik goede hoop op winst. De typische strategie: de tijd die me gegeven wordt gebruiken om een klein voordeeltje steeds iets groter te maken. Ondanks dat dat in het begin niet lekker ging omdat in een Nimzo-Indian op de damesvleugel terug gedrukt werd, kreeg ik uiteindelijk Lucht toen de tegenstander me toe stond om e5 te spelen en daarmee zowel het centrum te pakken als al mijn stukken nog niet ontwikkelde stukken leven te geven.
De tegenstander maakte daarna ondanks zijn half uur extra tijd een fout die hem twee pionnen kostte. Zoals een bekend man ooit zei, elk voordeel heb z’n nadeel, en mijn nadeel was dat ik nog 10 minuten had en nog ruim 10 zetten moest maken om de 40 zetten limiet te halen. Met het nodige werk lukte dit, maar de mentale energie was een beetje weg gevloeid. Twee pionnen voorsprong werd een pion voorsprong, en daarna offerde mijn tegenstander zijn paard voor drie pionnen wat de remise een feit maakte. Pijnlijk puntje was dat bij de analyse bleek dat ik een gratis toren gemist heb, maar goed, met zo weinig tijd kan ik dat mezelf ook weer niet te kwalijk nemen.
Luc, bord 3
De partij tussen mij en mijn tegenstander ging gelijk op, in de opening en het begin van het middenspel had ik door dat ik er beter voorstond. Helaas maakte mijn tegenstander geen grote blunders en ik kon de overwinning er niet uithalen. Het was een leuke partij.
Ron, bord 4
Na een rustige opbouw van beide kanten ontstond er een laveerstelling. Wit ging op de koningsvleugel aan de slag en zwart op de damevleugel. Er ontstond een gecompliceerde stelling waarbij wit rond de 20e zet de betere stelling had. Er was nog geen pion / stuk van het bord. De stelling was wel zo dat iedere actie van één van beiden, kon leiden tot verlies. Ik bood op zet 21 (advies RP) remise aan, mijn tegenstander was even van z’n à propos. Zocht zijn teamleider, kon hem niet vinden, keek weer naar de stelling, en accepteerde hij mijn aanbod. Uit de analyse na afloop bleek dat het vinden van een doorbraak om zijn betere stelling te gelde te maken, niet makkelijk en niet zonder risico was.
Arie, bord 5
Ik kwam met een heel licht plusje uit de Russische opening wat uitgebouwd werd tot duidelijk voordeel. De aanval over de e-lijn zette ik echter niet goed voort. Een torenoffer zag er heel gevaarlijk uit, maar ik rekende het geofferde stuk mee in de aanval – een beetje dom. Het toren- tegen paardenspel (+ een pion meer) resulteerde in eeuwig schaak. Een alternatieve mogelijkheid voor zwart om te verdedigen was, bij goed spel, echter ook remise. De juiste uitkomst dus.
Stan, bord 6
Dat mijn tegenstander de Siciliaanse opening nog niet kende, hoorde ik pas achteraf. Mede daardoor nam hij veel tijd voor de, in mijn ogen vrij normale, openingszetten.
Met 18. …f5 gooide ik de knuppel in het hoenderhok. Mijn drie verbonden centrum pionnen stonden daarna klaar voor de race naar de overkant. Hoewel wit door de open koningstelling wat aanvalskansen kreeg, hield ik vrij eenvoudig stand. Net op het moment dat ik met een aftrekaanval een pionnetje won, viel de vlag van mijn tegenstander op zet 30! (0-1) Jammer dat ik mijn aanvalsplannen niet kon uitvoeren, maar het punt was binnen.
Jeffrey, bord 7
Ik speelde met wit tegen Lex Kok, die met zwart speelde, in de KNSB-competitie. Vanuit de opening met 1.d4 kreeg wit een actieve stelling en nam hij in het middenspel het initiatief over. Met zetten als Nxd7 en Bxd6 won wit materiaal en bouwde het voordeel verder uit. Zwart probeerde nog tegenspel te creëren, maar wit hield de druk op de koning met onder andere Qxe7+ en Qf8+.
Bart, bord 8
Verslag volgt.