De laatste wedstrijd van het seizoen. Een wedstrijd voor de eer. We hebben geen kans meer op kampioenschap en we worden niet de beste nummer 2 (3 beste nummers 2 promoveren). Kortom, wij kunnen lekker vrijuit spelen.
Dat moet Len ook hebben gedacht. Hij was zelfs zo snel klaar, dat hij een half uur na begin van de partij zich nog in kon schrijven voor de interne competitie. Ik weet niet hoe, maar ik zag alleen dat de tegenstander de Dame sloeg en kort daarna kwam Len naar me toe, dat hij verloren had. Ook Jason verloor relatief snel, doordat de grote stukken van Jason werden geslagen.
Met een 2 – 0 achterstand en nog vier borden te gaan. Ik ga eens kijken naar de borden. Nick stond heel goed, maar ik wist niet of hij het kon houden. Op dat moment stond Coendert een kwaliteit achter, maar met een mooie aanval won hij die weer terug. Op een moment dat ik dacht dat hij zou gaan winnenn, hoorde ik dat hij remise had gespeeld. Bij een vrijpion hield Coendert zijn Koning achter zijn pion en kon hem daardoor niet laten promoveren.
Nick won ondertussen zijn partij. Hij plaatste een combinatie, waardoor er zoveel dreiging kwam, dat zijn tegenstander wel mat moest gaan. Was het niet op a8, was het wel op c7 of wellicht nog op een ander veld. Keurig uitgespeeld.
Nu begon ik toch echt te geloven in een overwinning. Michiel stond op dat moment echter nog erg gelijk, maar plaatste een mooie combinatie, nadat de tegenstander lang ging rokeren. Michiel had duidelijk initiatief en won door de mooie combinatie een kwaliteit. Daarna volgden nog een Dameruil en op het moment dat de tegenstander óók nog eens een paard zou verliezen, gaf ie maar op. Een gelijke stand en ikzelf moest het beslissende punt dan maar binnenhalen
In een Slavische opening, met een doorgeschoven c-pion voor wit (1. d4 c6, 2 c4 d5 3 c5 …) koos ik voor een spel met mijn stukken aanvallend op de Koningsvleugel. Mijn tegenstander toonde lef, want in plaats van net als mij lang te rokeren, koos hij voor de korte rokade. Met een ruil van een toren tegen een paard en twee pionnen trok ik vol in de aanval. De speldenprikjes van wit waren makkelijk te pareren en het speelveld werd voor hem ook steeds kleiner. Hij moest toch de loper op g2 dekken, anders gaat ie mat. En ik dirigeer mijn Dame, toren en twee paarden naar die arme loper. En als de witte dame dan ook gaat vallen, is de buit binnen.
De jongens zijn van ver gekomen. Het is dan ook mooi, dat ook spelers die hebben mogen invallen (Patrick en Jarno) de partijen gingen volgen. Het is mooi om te zien, dat er echt een jeugdteam is. En dat is mooier dan elk resultaat dat ze neerzetten.
Met Vriendelijke Groet,Geert C. Smulders-Dinh